Vrije Universiteit Brussel - Redelijk eigenzinnig

  1. VUB-eredoctoraten voor Stephan Vanfleteren en Dirk Braeckman

    Officiële ode aan de kunstenaars tijdens Theater Aan Zee

    De Vrije Universiteit Brussel kende vandaag eredoctoraten toe aan de fotografen Stephan Vanfleteren en Dirk Braeckman. Ze krijgen de titel van Doctor Honoris Causa voor hun algemene maatschappelijke verdiensten. Met de eredoctoraten legt de VUB bewust de brug tussen wetenschap en kunst. Academici en kunstenaars werken immers beiden vanuit nieuwsgierigheid, verwondering, vrijheid, creativiteit en kritisch denken. De uitreiking vond dan ook plaats tijdens Theater aan Zee, waarvan rector Caroline Pauwels dit jaar curator is en de VUB sterk aanwezig met activiteiten die kunst en wetenschap verbinden.

    Na maanden van opgelegde afstand en isolement, reikte de Vrije Universiteit Brussel  in Oostende, in het kader van Theater aan Zee, eredoctoraten uit aan twee uitzonderlijke fotografen, Stephan Vanfleteren en Dirk Braeckman. Met deze eredoctoraten en met het partnerschap met Theater aan Zee toont de VUB zich als een verbonden organisatie en legt het bewust de brug tussen wetenschap en kunst: “Kunstenaars en wetenschappers zijn voorlopers, mindblowers. Ze werken immers beiden vanuit nieuwsgierigheid, verwondering, vrijheid, creativiteit en kritisch denken. Dat bewijst het werk van fotografen zoals Stephan Vanfleteren en Dirk Braeckman”, zegt VUB-rector Caroline Pauwels, "Ik denk dat, gegeven de uitdagingen waar onze 21 ste eeuwse samenleving voorstaat, we er allen belang bij hebben kunstenaars en wetenschappers terug vaker samen te brengen. Weg van de silo’s waarin we ze hebben gestoken, terug vaker in een wederzijds uitdagende dialoog en wonderlijke uitwisseling."

    Het laudatio voor Stephan Vanfleteren werd uitgesproken door Olga Van Oost. Olga is naast algemeen directeur van FARO eveneens deeltijds verbonden aan de VUB als professor Sociologie van Kunst en Cultuur. “Er brak een tijd voor ons allen aan van afzondering, ziekte, verlies, eenzaamheid en leegte. Rauw en kil. Maar het was óók een periode van warmte en hoop. In moeilijke tijden hebben we kunstenaars en denkers nodig, die ons gidsen. Die ons laten zien dat de leegte niet steeds gelijk hoeft te staan met verval en eindigheid. Dat doet ook deze grote kunstenaar.”, aldus Van Oost.

    Prof. Dr. Fabienne Brison die onder andere mediarecht en intellectuele rechten doceert aan de VUB nam het laudatio voor Dirk Braeckman voor haar rekening. “Dirk Braeckman biedt ons niet zozeer foto’s, maar beelden. En hij is daarbij heel selectief: Een tegenpool voor de veelheid en de snelheid waarmee we vandaag worden overspoeld. (…) Dirk Braeckman is maatschappelijk geëngageerd, maar predikt niet als kunstenaar.”, aldus Brison.

    Na de officiële toekenning van de eredoctoraten verwelkomde gastvrouw Fien Sabbe schrijver Peter Verhelst en muzikanten Mauro Pawlowski en Brihang om de laureaten extra in de bloemetjes te zetten.

    ---

    Stephan Vanfleteren

    Stephan Vanfleteren is al dertig jaar actief als internationaal gewaardeerd fotograaf. Hij studeerde fotografie aan de LUCA School of Arts in Brussel, werkte van 1993 tot 2009 als freelance fotograaf voor De Morgen en is medeoprichter en artdirector van Uitgeverij Kannibaal/Hannibal. Sinds 2010 is hij gastdocent aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Gent. Hij is gekend voor zijn zwart-witportretten en reportages in binnen- en buitenland. Zijn werk wordt gekenmerkt door soberheid en karakterfotografie. Vanfleteren drukt verlangen uit in zijn werk en hij stemt tot nadenken met licht en donker, wit en zwart. Hij verbindt heden en verleden, leven en dood, beton en natuur, verdriet en hoop, verslagenheid en veerkracht, eenzaamheid en samenhorigheid met als achtergrond de vier oerelementen: water, aarde, vuur en lucht. Elk van zijn initiatieven is voorafgegaan door nauwkeurige observatie en kritische analyse van het onderwerp en is geschraagd door authentieke humanistische waarden.

    Lees hier het bijzondere portret van Stephan Vanfleteren.

    Dirk Braeckman

    Dirk Braeckman is internationaal gewaardeerd en gerenommeerd als fotograaf, beeldenmaker (bv. Over the Edges in 2000) en picturaal kunstenaar die de raakvlakken en de kruisbestuiving met de andere kunstexpressies opzoekt. Hij studeerde van 1977 tot 1981 aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. In 1982 was hij samen met Carl De Keyzer medeoprichter van de Galerie XYZ in Gent. Tussen 1994 en 1997 was hij docent fotografie aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen en in 1999 was hij lector aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Voormalig Vlaams minister Sven Gatz gaf Dirk Braeckman de opdracht om België te vertegenwoordigen op de 57e internationale kunsttentoonstelling La Biennale di Venezia van 13 mei tot 26 november 2017. Als een verkenner/eclaireur zoekt Braeckman de grenzen in de fotografie op. Hij verlegt ze en nodigt uit om de meerlagige betekenis van zijn kunst te exploreren. Braeckman nodigt ook uit om de eigen zoektocht aan te vatten en geeft de kijker de vrijheid om te interpreteren.

    Lees hier het bijzondere portret van Dirk Braeckman.

     

  2. Het rijk der vrijheid van Caroline Pauwels: Ons ongeduld verliezen

    Soms lijkt het alsof het rijk van de vrijheid zoals we dat voor corona kenden een paradijs op aarde was. Daar hebben het maandenlange gemis in combinatie met de onzekerheid van het moment toe geleid. We lijken de problemen die ons voor corona in hun greep hielden te bagatelliseren en we herleiden de oude wereld tot die ene vaststelling: we waren vrij!

    Deze column verscheen eerder op tijd.be. Auteur: VUB-rector Caroline Pauwels, professor Communicatiewetenschappen

    In bevreemdende en beklemmende tijden is het misschien goed te rade te gaan bij Franz Kafka. Volgens de Duitstalige schrijver vloeien alle zonden van de mens voort uit één hoofdzonde: ongeduld. Door ons ongeduld zijn we uit het paradijs verdreven en door datzelfde ongeduld raken we er niet opnieuw in.

    We kunnen het aforisme van Kafka vertalen naar wat we nu meemaken: ons ongeduld heeft een ongebreidelde vooruitgang op gang gebracht en de fauna en flora overhoop gehaald, waardoor de pandemie mogelijk werd. En waardoor ons vertrouwde rijk van de vrijheid plots een akelige gedaanteverwisseling onderging.

    In deze krant voor vooruitziende mensen lanceer ik graag een contra-intuïtieve boodschap: laten we het bij het nu houden.

    Nu we ernaar hunkeren het rijk der vrijheid ongeschonden terug te krijgen steekt ons ongeduld opnieuw stokken in de wielen. Het kan niet snel genoeg gaan. Ook de politiek voelt de immense druk en wil uitpakken met goed nieuws, terwijl het virus zich niet zomaar gewonnen geeft. De weg naar het vrijheidsparadijs is een processie van Echternach. Het rijk der vrijheid ligt binnen handbereik en is tegelijk even ontoegankelijk als het kasteel in Kafka's onafgewerkte roman 'Het slot'.

    De zomer is halfweg en als we alle vragen, twijfels en onzekerheden laten doordringen, voelen we ons ver van huis en allesbehalve zorgeloos. Voor een universiteitsrector is dat niet anders. Hoe zal het nieuwe academiejaar beginnen? Gooien virusvarianten roet in het eten? Wat met de financiële draagkracht van de overheid? Zullen we dat als universiteit voelen?

    Bruisen

    En dan zijn er de dingen waar ik persoonlijk enorm naar uitkijk. Zal de cultuursector weer bruisen als weleer, toen we nog in het spreekwoordelijke paradijs woonden? Zal Theater Aan Zee, het Oostendse theaterfestival waarvan ik gastcurator ben, een culturele lente inluiden, midden in de zomer?

    Op veel vragen komt geen definitief antwoord. It ain’t over ’til it’s over. De toekomst is voorwaardelijk.

    We hebben allemaal vragen over de toekomst van zowel de grote wereld als die van onze kleine, maar daarom niet minder belangrijke, leefwereld. We hebben genoeg redenen om overal hoop te zien, in de eerste plaats dankzij de wetenschap en de zorgsector die bergen hebben verzet. Maar er zijn ook genoeg redenen om ons suf te piekeren, vooral omdat op veel vragen geen definitief antwoord komt. It ain’t over ’til it’s over. De toekomst is voorwaardelijk.

    Zou het geen goed idee zijn even op te houden met angstig vooruit te blikken? En laten we in één beweging ook stoppen met nostalgisch terug te blikken. In deze krant voor vooruitziende mensen lanceer ik graag een contra-intuïtieve boodschap: laten we het bij het nu houden.

    Na alles wat we hebben meegemaakt, mogen we beslist even van de zomer en de zon genieten. Er zijn nog altijd beperkingen, maar we kunnen toch al heel wat dingen doen die we lang hebben gemist.

    Laten we die dan ook doen en er volop van genieten. Fysiek samenzijn, opnieuw schoorvoetend op reis gaan of vakantie in eigen land nemen, en vooral: weer wat zorgelozer zijn. Even in het hier-en-nu op adem komen. En ons ongeduld verliezen. Alleen zo zullen we uiteindelijk weer toegang krijgen tot het rijk der vrijheid.  

     

  3. Cycling against Duchenne

    Op zaterdag 7 augustus vertrekt Luc Vandevyvere (58) uit Wevelgem naar Santiago de Compostella. Een 2.500 kilometer lange fietstocht om meer awareness te creëren voor de ziekte van Duchenne waar zijn kleinzoon Stan (3) aan lijdt. Met zijn actie wil hij ook fondsen werven voor het VUB-onderzoek van prof. dr. Thierry Vandendriessche en prof. dr. Marinee Chuah. Met als ultieme doel om een VUB-fonds op te richten voor onderzoek naar gentherapie als behandeling van deze ziekte.

    Vorig jaar fietste Luc 2.000 kilometer rond de Benelux en zamelde hij liefst €9.000 in. Om een fonds op te richten aan de VUB heeft hij €10.000 nodig. De vraag is dus niet of hij een fonds zal oprichten, maar wanneer. ‘Eigenlijk wou ik vorig jaar al naar Santiago de Compostella fietsen maar toen gooide corona roet in het eten. Het is mijn wens om na een dertigtal dagen fietsen de kathedraal van Compostella binnen te stappen en er een kaars te branden voor iedereen die zijn strijd verloor aan Duchenne’, vertelt Luc.

    Wat is de zeldzame ziekte Duchenne Muscular Dystrophy?
    De oorzaak van DMD ligt bij een genetische fout in het dystrofine-gen op het X-chromosoom. Bij patiënten met DMD breken de spieren langzaam af. Eerst worden de beenspieren getroffen, gevolgd door de armspieren. Wanneer de ziekte ook de hart- en ademhalingsspieren aantast, slaat het noodlot toe. De gemiddelde levensverwachting van een patiënt is slechts 30 jaar.

    Luc droomt van de dag waarop wetenschappers het verlossende nieuws aankondigen dat Duchenne, ooit een dodelijke spierziekte, voortaan makkelijk verholpen zal kunnen worden. Maar daarvoor is er eerst meer onderzoek nodig. En dat onderzoek kost veel geld. ‘Hoe meer fondsen de onderzoekers tot hun beschikking hebben, hoe sneller er levens gered zullen worden’, zegt Vandevyvere.

    Twee betekenisvolle momenten blijven Luc bij van zijn reis van vorig jaar:

    Het eerste was aan de Beneluxtunnel nabij Rotterdam. Daar sprak er een vrouw hem aan en vertelde zij aan hem dat ze het inspirerend vond dat hij fietste tegen Duchenne. ‘Toen ik haar vroeg hoe zij de ziekte kende, vertelde zij over haar dochter die een zoontje kreeg. En dat er in diezelfde periode een ander familielid ook een zoontje kreeg. Toen haar dochter voor haar kind zijn eerste fiets kocht, kochten de andere ouders voor hun kind zijn eerste rolstoel.’

    Het tweede moment vond plaats op de overzetboot tussen Vlissingen en Breskens. Luc ontmoette er de ouders van een jongeman die het jaar daarvoor op twintigjarige leeftijd was gestorven aan Duchenne. ‘Ook zij feliciteerden mij voor mijn engagement. Toen ik de dag erna op de rit van Uithuizen naar Fraeneker zeventig kilometers moest opboksen tegen een ongemeen harde tegenwind, wou ik er de brui aan geven. Ik dacht aan deze twee waardevolle ontmoetingen en dat gaf mij de nodige kracht om door te zetten.’

    Ook geraakt door dit verhaal?
    Steun Cycling against Duchenne online via deze link of met een overschrijving op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTPR13. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Volg de avonturen van Luc Vandevyvere op zijn Facebookpagina of op www.cyclingagainstduchenne.be.

    Wens je met een eigen initiatief VUB-onderzoek naar een thema dat jou nauw aan het hart ligt te steunen? Neem dan contact op met de VUB Foundation via: foundation@vub.be.

    Meer info over de VUB Foundation op www.vubfoundation.bewww.vubfoundation.be.

  4. Rector VUB Caroline Pauwels ontvangt Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap 2021

    “De keuze voor engagement. Voor vrijheid, en voor tolerantie.”

    Rector Caroline Pauwels heeft vandaag het Ereteken van de Vlaamse gemeenschap ontvangen. Op de Vlaamse feestdag van 11 juli reikt de Vlaamse regering eretekens uit aan mensen die zich uitzonderlijk verdienstelijk hebben gemaakt. Caroline Pauwels kreeg het ereteken overhandigd van minister-president van Vlaanderen Jan Jambon. “Dit ereteken voor Caroline Pauwels is een ereteken voor de keuze ergens voor te zijn. De keuze voor engagement. Voor vrijheid, en voor tolerantie. Voor vechten voor het leven.” Naast Caroline Pauwels ontvingen nog vier anderen het ereteken.

    Caroline Pauwels is vereerd en blij met het ereteken. “Dit is een erkenning voor hoop en optimisme. Een aanmoediging om op te staan voor de vrijheid van meningsuiting, pers en onderzoek. Om op te staan voor verdraagzaamheid. Laten we als Vlaanderen een voorbeeld zijn.”

    Minister-president van Vlaanderen Jan Jambon looft haar engagement: “Caroline Pauwels kiest er namelijk voor recht te staan. Zich uit te spreken voor een samenleving, vrij en rechtvaardig, waarin de mens centraal staat. Het is de keuze voor engagement, die ze ook van haar universiteit verwacht. De keuze om niet naar binnen te keren, maar als universiteit de samenleving te voeden die op haar beurt ook jou voedt.

    Ze doet dat steeds met de waarden van de verlichting in de hand. Altijd op de barricaden voor de vrijheid van meningsuiting, pers en onderzoek. Want het denken, dat mag zich nooit laten onderwerpen. Het is de levensbron van vooruitgang voor mens en samenleving, en verdraagt bijgevolg geen dogma.”

    Naast Caroline Pauwels kregen nog vier mensen het ereteken: afscheidnemend nieuwsanker van de VRT Martine Tanghe, sterrenchef Peter Goossens, programmamanager van het vaccinatiecentrum in Mechelen Katrijn Clemer en Karel Van De Sompel, dia als CEO van België het ereteken in ontvangst nam namens Pfizer.

     

  5. VUB steunt Europese resolutie tegen Iran voor onmiddellijke vrijlating Ahmadreza Djalali voluit

    Communiqué van de VUB over de resolutie van het Europees Parlement over Ahmadreza Djalali

    Rector VUB Caroline Pauwels: “Stoppen met de mensonterende en onrechtvaardige behandeling van Djalali en zijn lotgenoten”

    Het Europees Parlement heeft vandaag een resolutie aangenomen waarin het Iraanse regime, onder de net verkozen president Raisi, nadrukkelijk wordt verzocht om de dreigende executie van Ahmadreza Djalali te stoppen en hem onmiddellijk vrij te laten. De VUB ondersteunt deze resolutie volmondig. De Zweeds-Iraanse Djalali werkt als gastdocent rampengeneeskunde aan de VUB, hij heeft daarnaast ook een aanstelling aan de Italiaanse universiteit Universita degli Studi del Piemonte Orientale. VUB-rector Caroline Pauwels: “We vragen de Iraanse autoriteiten deze resolutie direct uit te voeren. Ahmadreza Djalali heeft een oneerlijk proces gehad en heeft sinds zijn gevangenneming in 2016 een behandeling ondergaan die alle mensenrechten tart: van eenzame opsluiting, ontzegging medische hulp tot marteling, om nog maar niet te spreken van de voortdurende dreiging van de doodstraf. Ahmadreza Djalali moet direct vrijgelaten worden, zodat hij weer terug kan keren naar zijn familie en vrij kan leven.”

    De resolutie van het Europees Parlement baseert zich op de oneerlijke rechtsgang in Iran die Ahmadreza Djalali sinds zijn arrestatie in april 2016 heeft moeten ondergaan. Hij is in oktober 2017 ter dood is veroordeeld voor spionage op grond van valse beschuldigingen. Zijn bekentenis is zelfs afgedwongen door foltering. Het vonnis werd op 17 juni 2018 door het Iraanse hooggerechtshof bekrachtigd. Djalali zelf verklaarde in een brief vanuit de Evin-gevangenis in Teheran dat hij tijdens een reis naar Iran gevangen is gezet, omdat hij had geweigerd tegen Europese instellingen te spioneren. Op 24 november 2020 werd hij door het openbaar ministerie ingelicht dat zijn executie op handen was. Daarna heeft hij meer dan honderd dagen tot april 2021 in eenzame opsluiting doorgebracht. Daarna werd hij naar de openbare afdeling van de gevangenis overgeplaatst. Bezoeken en telefoongesprekken met zijn familie in Zweden werden hem ontzegd. Ook heeft hij de afgelopen zeven maanden slechts heel sporadisch contact met zijn advocaat, waar hij daarvoor helemaal geen toegang toe had.

    Het Europees Parlement dringt er bij Iran op aan om alle beschuldigingen tegen Dr. Ahmadreza Djalali nu te laten vallen. Het parlement roept daarbij ook op om alle politieke gevangenen en mensen die na een oneerlijk proces zijn opgesloten, inclusief verdedigers van de mensenrechten, direct vrij te laten. Het parlement noemt specifiek de Duitse Nahid Taghavi en Jamshid Sharmahd, de Franse Benjamin Brière en Fariba Adelkhah, voor wie nog steeds een reisverbod geldt, de Oostenrijkse Kamran Ghaderi en Massoud Mossaheb, alsmede de Britse Morad Tahbaz, Anoosh Ashoori, Mehran Raoof en Nazanin Zaghari-Ratcliffe, die nog steeds onder huisarrest staan. Allen op dubieuze gronden vervolgd. Maar ze roept Iran ook nadrukkelijk op om de mensenrechten te respecteren bij de eigen bevolking.

    Rector VUB Caroline Pauwels: “Wij steunen deze resolutie over VUB-docent Ahmadreza Djalali voluit en vragen de hele wereld om druk op Iran te blijven uitoefenen, zodat ze stoppen met de mensonterende en onrechtvaardige behandeling van Djalali en zijn lotgenoten in dezelfde hemeltergende positie. Het wordt tijd dat Ahmadreza Djalali veilig en vrij thuiskomt.”

     

  6. Brussels School of Governance pakt uit met MOOC over Europese klimaat- en energiepolitiek

    De strijd tegen klimaatverandering is een van de grote prioriteiten van de Europese Unie (EU): tegen 2050 moeten alle lidstaten koolstofneutraal zijn en netto geen broeikasgassen meer uitstoten. Maar hoe kan de EU die enorme ambitie waarmaken? Dat is wat de Brussels School of Governance onderzoekt in een voor iedereen toegankelijke gratis online lessenreeks over de klimaat- en energiepolitiek van Europa. 

    De online lessenreeks of MOOC kadert in het Govtran project, dat wordt gecoördineerd door de Brussels School of Governance en waaraan ook de universiteiten van Gent, Eastern Finland en East Anglia meewerken. Govtran staat voor Governing the EU’s Climate and Energy Transition in Turbulent Times en brengt onderzoekers samen met expertise in klimaat- en energiepolitiek, Europese integratie en bestuursonderzoek. 

    De MOOC, online sinds 21 juni, bestaat uit 4 modules die samen zowel het verleden als de huidige stand en de toekomstige uitdagingen en ontwikkelingen beslaan van de klimaat- en energiepolitiek van de EU. Hoewel niet noodzakelijk, is voorafgaande kennis van de instellingen en het beleid van de EU dus zeker een pluspunt voor een goed begrip van de materie. Voor studenten die een globaal overzicht willen krijgen van het EU-beleid inzake klimaat en energie vormt de lessenreeks alvast een ideaal startpunt, maar de reeks kan ook dienen als lesmateriaal voor professors. De lessen kunnen gevolgd worden op eigen tempo en elk tijdstip. 

     “Governing the EU’s Climate and Energy Transition in Turbulent Times.” 

    Een gratis online lessenreeks van de Brussels School of Governance, toegankelijk voor iedereen. 
    Inschrijven kan hier.

  7. #Destination400: 2 jaar en €270.000 verder

    Ruim twee jaar geleden lanceerden de VUB Foundation en het VUB Yamina Krossa Fonds het online fundraising platform #Destination400. Daarmee willen ze €400.000 inzamelen. Want met dat bedrag kunnen prof. dr. ir. Damya Laoui en haar team binnen de onderzoeksgroep Cellulaire en Moleculaire Immunologie (VUB-VIB) 2 jaar ongestoord onderzoek voeren.

    Prof. Laoui is teamleider Tumor Immunology en voert samen met haar team fundamenteel onderzoek naar een vaccin voor terugkerende tumoren of uitzaaiingen. Zij is een internationaal gelauwerde onderzoekster en toch gaat een vierde van haar tijd op in haar zoektocht naar financiële steun. Met #Destination400 willen de VUB Foundation en het VUB Yamina Krossa Fonds die zoektocht vergemakkelijken.

    400 actievoerders vinden die elk €1.000 willen inzamelen met events, verkoopacties en andere initiatieven. Dat is de missie van #Destination400. Van individuen tot groepen, scholen en bedrijven, iedereen kan zijn bijdrage leveren. Vandaag staat de teller dankzij talrijke initiatiefnemers en hun acties op €270.000. Dus zetten wij 3 van die initiatiefnemers in de spotlights.
     

    Sandra De Vetter van Antwerpse Bouwwerken

    Sandra zag prof. Laoui voor het eerst op het Tv-programma De Afspraak. ‘Prof. Laoui sprak er over haar onderzoek en dat raakte mij enorm want ik verloor mijn drie zussen en broer aan kanker.’ Bij haar werkgever Antwerpse Bouwwerken (Effiage AB) werd er na maanden telewerken een actie gestart om iedereen aan te moedigen om meer te bewegen. ‘We moesten zoveel mogelijk wandelen, lopen en fietsen’, zegt Sandra. ‘Toen ze mij vroegen om een goed doel voor te stellen, stelde ik het onderzoek van prof. Laoui voor.’ En zo werd er in een mum van tijd liefst €5.000 ingezameld voor #Destination400.
     

    Katrien Pacquée van de Conferentie bij de Balie Provincie Antwerpen

    ‘Onze oud-voorzitter Claudia Van de Velde werd geconfronteerd met borstkanker’, vertelt Katrien. ‘Zij bleef doorzetten en sloot haar voorzittersjaar ondanks de chemobehandelingen in schoonheid af.’ Via haar leerden Katrien en haar collega’s Yamina kennen. De Conferentie organiseert een 150 km lange fietstocht voor #Destination400. Een symbolische route waarbij fietsers langs alle drie 3 de voormalige balies in Antwerpen, Mechelen en Turnhout passeren. Want vanuit de fusie van deze 3 ontstond de Balie Provincie Antwerpen en daarmee ook de Conferentie. De fietstocht gaat door in mei 2022 en jij kan de deelnemers per afgelegde kilometer sponsoren of een vrije bijdrage schenken. Meer info via: info@deconferentie.be.
     

    Sander en Gino nemen deel aan Iron Man in Cascais, Portugal

    Toen Sander en Gino samen naar de podcast 50 Koffies waarop Yamina te gast was beluisterden, werden ze diep geraakt. ‘Het gevecht tegen kanker is er één van veerkracht. Je moet kunnen vallen en meteen weer opstaan. Ook al denk je even niet meer te kunnen, toch moet je niet opgeven en gewoon doorgaan.’, zegt Sander. ‘Net als Iron Man’, voegt Gino toe. ‘Dat is 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en daarbovenop ook nog eens een marathon lopen. De link was dus snel gemaakt. Zo werd onze actie Destination Iron Man geboren.’ Je kan de avonturen van Sander en Gino volgen op Facebook en Instagram. Hun actie steunen kan via de projectpagina op #Destination400.

    Dank u wel prof. Laoui voor uw droom en tomeloze inzet. En bedankt Yamina om je hart, netwerk en talent aan dit project te schenken. Aan al wie vecht voor het leven: je bent het waard!

    Inspiratie opgedaan na het lezen van dit artikel? Surf dan naar destination400.vubfoundation.be en zet je eigen actie op! Doe je liever een gift? Dat kan online via deze link of via een overschrijving op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling ‘GIFT FO3’. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. 

    Wat u geeft aan de VUB krijgt u terug
    www.vubfoundation.be.

  8. Statement Vlaamse universiteiten over de hongerstakende sans-papiers

    Sinds eind februari bezetten mensen zonder papieren de Brusselse Begijnhofkerk en lokalen van de universiteiten VUB en ULB. Met deze actie willen ze hun vraag voor regularisatie kracht bijzetten. Sinds eind mei is een deel van hen een hongerstaking begonnen. Die hongerstaking heeft nu een kritieke fase bereikt, waarbij verderzetting ernstige en blijvende lichamelijke schade veroorzaakt en daadwerkelijk levens in gevaar brengt.

    De medische en humanitaire urgentie is bijzonder groot. De Vlaamse Interuniversitaire Raad vraagt als koepelorganisatie van de vijf Vlaamse universiteiten de overheid daarom alles in het werk te stellen om een menselijke oplossing te vinden voor deze concrete problematiek. VLIR vraagt ook de actievoerders dringend om hun hongerstaking te beëindigen.

    Verder roept VLIR de Vlaamse universiteiten op om, binnen hun kernopdrachten van onderwijs en onderzoek, aandacht te besteden aan de achterliggende problematiek en, waar mogelijk, mee te helpen zoeken naar structurele oplossingen.

  9. UAntwerpen, UGent en VUB richten Nova Academy op

    Levenslang leren dichterbij brengen

    Antwerpen, UGent en VUB gaan samenwerken op vlak van levenslang leren en richten hiervoor Nova AcademyNova Academy op. Met Nova Academy willen de universiteiten het levenslang leren in Vlaanderen versterken onder het motto “Bringing Learning to life”. Daaronder zullen verschillende gemeenschappelijke (opleidings-)initiatieven worden uitgebouwd. Het eerste resultaat daarvan is de lancering van een gemeenschappelijk platform voor levenslang leren waarop het aanbod van de drie universiteiten doorzoekbaar wordt gemaakt en gecommuniceerd naar iedereen die wil bijleren. De rectoren Rik Van de Walle (UGent), Herman Van Goethem (UAntwerpen) en Caroline Pauwels (VUB) maakten dat vanochtend op een live-persconferentie bekend.

    De persconferentie kunt u hier opnieuw bekijken.

    Op het gemeenschappelijke platform voor levenslang leren staan alle opleidingen, lezingen en studiedagen die bij de universiteiten kunnen worden gevolgd als bij- of nascholing. Het gaat zowel over eenmalige initiatieven, korte modules, langere opleidingen van één of zelfs meerdere jaren en postgraduaatsopleidingen.

    De alliantie tussen de UGent, UAntwerpen en VUB opent nieuwe perspectieven voor het hoger onderwijs in België, maar is ook een meerwaarde op internationaal niveau. Het doel van het platform Nova Academy is om alumni en burgers voortdurend te blijven meenemen in ontwikkelingen binnen hun domein of nieuwe domeinen te laten ontdekken, en zo bij te dragen aan de noden van de maatschappij. Levenslang leren kadert in de beleidsdoelstellingen van de Vlaamse Regering en is ook op Europees vlak een belangrijke doelstelling in ‘the Higher European Education Area’. Het heeft als belangrijkste doel om iedereen de kans te geven levenslang bij te leren, zowel binnen hun eigen domein als daarbuiten.

    Elk van de drie universiteiten organiseert vandaag al bijscholingen die binnen levenslang leren vallen. Het gaat dan onder meer over postgraduaten, permanente vormingen, lang- en kortlopende opleidingen en lezingen en studiedagen. Het bestaande aanbod aan elke universiteit blijft behouden, maar wordt tegelijk geïnventariseerd, verdiept en uitgebreid.

    De vraag naar toegankelijke opleidingen voor levenslang leren bestaat al heel lang. Met de oprichting van Nova Academy komen de drie universiteiten daaraan tegemoet. Daarnaast werken de drie universiteiten aan nieuwe opleidingsinitiatieven en gemeenschappelijke micro-credentials.

    Verdieping en uitbreiding

    Naast het gezamenlijk platform Nova Academy bouwen de universiteiten ook nieuwe (opleidings-)initiatieven uit: flexibele opleidingsvormen en passende onderwijsactiviteiten, waarbij gebruik gemaakt wordt van de nieuwste technologieën voor online onderwijs, lesopnames, livestreams en blended learning.  Op die manier wordt zo veel mogelijk meerwaarde gerealiseerd in het kader van levenslang leren.

    Onder Nova Academy zal het aanbod levenslang leren ook worden verruimd en opengetrokken. De reikwijdte van het project blijft niet beperkt tot het post-initiële onderwijs. Inspelend op de evoluties die momenteel zowel op Vlaams als op Europees niveau gebeuren, wordt een aanbod micro-credentials ingericht. Via micro-credentials kunnen inhoudelijk samenhangende opleidingsonderdelen en deeltijdse trajecten uit de bachelor- en masteropleidingen samengebracht worden binnen het aanbod levenslang leren. Nova Academy zal voluit deze kaart trekken. Het initiële aanbod van de universiteiten bevat immers tal van relevante combinaties van opleidingsonderdelen die ze aan lerenden kan aanbieden en kan aanvullen met zowel verbredende als gespecialiseerde postinitiële opleidingen, lezingen en studiedagen.

    Caroline Pauwels, rector VUB: “Er is een groot aanbod levenslang leren aan de verschillende instellingen, maar dat is versnipperd. Met Nova Academy willen we één overkoepelend informatiekanaal aanbieden aan onze doelgroep van alumni, dat boven de bestaande kanalen staat. Hierdoor wordt het gezamenlijke aanbod gestructureerd weergegeven en doorzoekbaar maakt. Het is een mooie kans om ons partnerschap te versterken en samen aan iets waardevols te bouwen”.

    Rik Van de Walle, rector UGent: “Inzetten op levenslang leren is een absolute prioriteit voor onze alliantie. Het leren stopt niet als het diploma behaald is; in de technologisch snel veranderende en zich ontwikkelende maatschappij is het belangrijk dat iedereen blijft werken aan het her- en vernieuwen van zijn of haar competenties. Universiteiten hebben een belangrijke maatschappelijke rol en net daarom moeten we hier blijvend op inzetten”.

    Herman Van Goethem, rector UAntwerpen: “Levenslang leren is zowel een uitdaging als een kans voor het toekomstgericht hoger onderwijs. Met deze alliantie gaan we aan de slag om een beleidskader te creëren voor levenslang leren en geven we samen vorm aan een centrale organisatiestructuur rond het thema. Om zo veel mogelijk alumni te bereiken werken we met verschillende interessegebieden, zoals gezondheidswetenschappen en psychologie, recht, wetenschappen, (bio-) ingenieurswetenschappen, kunst en cultuur, enzovoort”.

    Over Nova Academy

    Voor de scope van dit project definiëren we levenslang leren als volgt: het geheel van na- en bijscholingen die de drie universiteiten organiseren buiten de bachelor- en masteropleidingen, de master-na-masteropleidingen en de doctoraatsopleiding. Het gaat meer bepaald over de postgraduaten, permanente vormingen, lang- en kortlopende opleidingen, micro-credentials en lezingen en studiedagen.

    www.nova-academy.bewww.nova-academy.be

     

  10. Fernando (25): ‘Ik heb dikwijls aan opgeven gedacht.’

    Student Fernando*, 25 jaar, vertelt over zijn worsteling met de covid19 pandemie, zijn familie, zijn schuldenlast en de hulp die hij kreeg van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten.

    Mikken op die internationale zakencarrière

    Fernando is 25 en komt uit Mexico. Hij studeert aan de VUB voor een Master in Internationale Business en zit momenteel in zijn tweede jaar. Over twee jaar zou hij moeten afstuderen maar mogelijk doet hij er een jaar langer over vanwege de covid19 pandemie. ‘Ik wilde aan de VUB studeren en tegelijk Frans en Nederlands leren. Zodra ik Mijn master heb, wil ik graag voor een multinational in Brussel werken’, zegt Fernando.

    Werken en studeren tegelijk

    Voor Fernando was het leven in Brussel meteen hard door de cultuurverschillen en sommige vereisten om hier te mogen werken. Zijn plan was om te werken en tegelijk te studeren. Hij vond zelfs een job in het toerisme en kon wat geld sparen. ‘Dat was fijn maar toen sloeg de pandemie toe en alles stopte van de ene op de andere dag. Ik moest leven van mijn spaargeld en iets anders zoeken’, legt Fernando uit.

    Ramp in Mexico

    Er waren enorme problemen in Mexico en zijn ouders konden hem geen geld meer sturen. Zijn beide grootouders waren ernstig ziek en hadden intensieve zorgen nodig. ‘Mijn ouders beslisten om oma en opa in huis te nemen en hen zelf te verzorgen’, zegt hij, ‘ik moest wachten en zij zouden doen wat ze konden om me geld te sturen.’ Dat was een zware klap voor Fernando. Hij moest zelfs terug naar Mexico voor twee maanden om zijn ouders te helpen. Toen alle lessen online gingen, vroeg hij daarom toestemming om terug te keren en kon hij zijn opleiding op afstand volgen.

    Een onmogelijke combinatie

    Op dat moment studeerde Fernando ook Nederlands en Frans. Maar die lessen gingen toen ook online. Een taal leren via het internet is erg moeilijk omdat je de ervaring van de natuurlijke conversatie mist. Bovendien kreeg Fernando nog een pak taken erbij. Dat zorgde voor stress door de werkdruk. Toen hij na twee maanden in Mexico terug in België was, vond hij geen nieuwe job tot overmaat van ramp. ‘Ik had wel iets in Antwerpen maar dat was heel onregelmatig werk. Soms belden ze me, dan weer niet. Zelfs als ik onderweg was naar het werk belden ze soms nog af dus daar kon ik niet op rekenen’, zucht Fernando.

    Geld lenen om te studeren

    Internationale studenten hebben vaak schulden omdat ze geld moeten lenen om te
    studeren. Als zij hun studentenjob verliezen, moeten ze snel ergens anders geld zien
    te vinden waardoor hun studies eronder lijden. Die internationale studenten hebben
    bovendien iemand nodig die borg staat voor hen. Anders kunnen ze geen visa krijgen.
    Maar die financiële steun werd ook moeilijk toen vele familieleden thuis hun job
    verloren… Fernando: ‘In mijn land krijg je geen vervangingsinkomen als je je werk verliest. Er is geen hulp van de overheid.’

    ‘Daarbij veranderde in één maand de wisselkoers en werden de bankkosten voor internationale transacties ineens veel duurder. De munt devalueerde razendsnel’, legt Fernando uit. Daarna ontdekte hij het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten via een vriend die in het VUB restaurant werkte.

    Hulp van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds

    De hulp kwam snel. Binnen een week zat hij samen met het team van de VUB en snel daarna kreeg hij zijn beurs. Die was grotendeels nodig om de huur te betalen. Fernando: ‘Ik kreeg steun in februari en nu woon ik in het studentenhome van de VUB. Ze gaven me ook wat leefgeld waarmee ik de rest van mijn huur en ook wat cursussen kon betalen. Ik wilde namelijk mijn master zo snel mogelijk behalen en schreef me in voor meerdere opleidingen tegelijk. Maar daardoor kreeg ik veel rekeningen en herinneringen die ik allemaal niet kon betalen, dat gaf me enorm veel stress. Zelfs mijn familie in Mexico kreeg aanmaningen. Daarna ging het beter. Nu kan ik me concentreren op mijn doel.’

    Gemengde gevoelens

    Het bleek een smeltkroes van emoties voor Fernando. Vele van zijn vrienden verloren familieleden en hij dacht voortdurend aan zijn eigen familie thuis in Mexico. Fernando ervaarde dat hij zich niet kon concentreren om te studeren. Hij zat uren op zijn stoel te staren naar dezelfde tekst zonder dat hij er iets van begreep. ‘Er waren veel dagen waarop ik wilde opgeven. Ik wilde stoppen met studeren en mijn familie helpen. Ik werkte zo hard om hier te geraken, maar dit was gewoon te veel voor mij om te dragen. Elke dag was een interne stijd. Ik wilde gaan slapen en opstaan in een andere realiteit, maar ik bleef hier helemaal allleen.’

    Fernando moest zichzelf helpen herinneren waarom hij naar hier was gekomen… Hij had nooit om geld moeten vragen en dat was een breekpunt voor hem. Hij werkte wel maar verdiende niet genoeg om alle kosten te dekken. Het Noodfonds was een hele opluchting en gaf Fernando opnieuw hoop: ‘Ik kreeg hulp én een tweede adem. Ik herstelde en kon doorgaan. Dat gaf me focus op de universiteit en hoop om verder te werken aan mijn plannen.’

    Een betere toekomst

    Vandaag voelt Fernando zich veel beter. Hij zoekt een nieuwe studentenjob en begint straks als ober te werken nu de horeca weer open is. Dankzij de beurs die hij kreeg van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten moet hij zich geen zorgen maken over het prijskaartje van zijn studies. ‘Nu kan ik mijn huur wél betalen’, zegt hij, ‘Maar dat is dankzij de hulp van de VUB. Anders was ik waarschijnlijk terug naar Mexico gegaan. Met al die schulden kan je je niet concentreren. Nu mik ik opnieuw hoger. Het heeft me echt goed geholpen.’

    *Fernando is een schuilnaam om de privacy van de student te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  11. Kofi (24): 'Het voetbal stopte en mijn inkomen dus ook.’

    Student Kofi*, 24 jaar, vertelt hoe hij zijn sociaal leven en inkomen verloor door de covid19 pandemie en hoe het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten hem heeft geholpen.

    Ooit behaal ik een PhD in politieke wetenschappen

    Kofi is 24 en komt uit Ghana in West-Afrika. Sinds de zomer van 2017 studeert hij aan de VUB. Hij zit nu in zijn laatste Bachelor Sociale Wetenschappen. Daarvoor maakte hij al enkele vrienden in België via zijn werk voor een Ghanese NGO met een Belgische zusterorganisatie. Via die weg kwam hij met veel mensen in contact én met de VUB. ‘Ik had altijd het plan om in het buitenland te studeren in een andere cultuur om te leren hoe je de dingen ook anders kan aanpakken. Zodra ik mijn Bachelor heb, doe ik verder met de masteropleiding. Daarna wil ik doctoreren’, deelt Kofi zijn ambitie.

    De eerste universitair van de familie

    ‘Ik kom uit een laaggeschoold gezin van 8 waarvan ik de enige ben in het hoger onderwijs’, deelt Kofi. Zijn moeder ging niet naar school en is werkzoekend. Zijn vader had wel een job maar overleed jammer genoeg al een hele tijd geleden. Daardoor ligt de last van de zorg voor het grote gezin volledig op de schouders van Kofi’s moeder. Hoewel ze het moeilijk hebben, steunen ze Kofi met hart en ziel. ‘Ze moedigen me aan om vol te houden, geloven in mij en zeggen dat ik de hele familie trots maak. Zo steunen ze me en dat geeft me veel sterkte’, glimlacht Kofi.

    Voetballen voor een inkomen

    Kofi is een begaafd student en getalenteerd voetballer. Met zijn voetbalspel verdiende hij genoeg om zijn inschrijvingsgeld en andere uitgaven te betalen. Maar toen het voetbal werd opgeschort omwille van de coronamaatregelen kon Kofi niets meer verdienen. Bovendien bood het voetbal hem ook een sociaal leven hier in België. Dat viel allemaal in één klap weg. Kofi: ‘Ik had geen sociaal leven meer, geen voetbal meer, geen lessen op de campus, geen kans om af te spreken met vrienden en dat maakte me depressief. Ik verloor mijn motivatie door het afstandsonderwijs. Zo kon ik niet het beste van mezelf geven zoals anders.’ Toen het academiejaar begon en Kofi zijn voetbalinkomen verloor, moest hij zijn moeder vertellen dat hij niet wist hoe hij zijn inschrijvingsgeld moest betalen. ‘Mama was er helemaal ondersteboven van’, zegt Kofi.

    Vrienden helpen elkaar

    ‘Ik heb een vriend op de campus die doctoreert. Hij is ook de oprichter van de Afrikaanse studentengemeenschap van de VUB. Hij is echt een van mijn beste vrienden en hij vertelde me dat rector Caroline Pauwels een nieuw fonds had opgericht om studenten te helpen’, legt Kofi uit. Dus vroeg Kofi hulp aan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten, wisselde mails en documenten uit en kreeg zo de nodige middelen.

    Hoe het VUB Caroline Pauwels Noodfonds helpt

    Kofi kreeg geld om zijn inschrijving te betalen en elke week haalt hij eten af op de campus: ‘Ik denk dat het zeer moeilijk zou zijn om te blijven studeren zonder deze hulp. Ik heb geen idee hoe ik anders dat inschrijvingsgeld had kunnen betalen zonder mijn voetbalinkomsten. De hulp die ik kreeg van de universiteit was mijn redding. Ik ben er heel dankbaar voor. Dat maakt zo’n enorm verschil voor me.’ Dankzij die beurs van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds is Kofi goed op weg om zijn Bachelor te behalen deze zomer.

    Anderen kregen ook hulp. Kofi heeft een vriend uit Ghana die ook eten en geld kreeg. ‘Zelf hielp ik ook een studente uit Tanzania. Zij kon haar kot niet meer betalen en raakte depressief. Maar erger nog: haar kotbaas dreigde haar op straat te zetten als ze de huur niet zou betalen. Daarom heb ik haar huur voor een maand betaald’, vertelt Kofi.

    Elke dag naar huis bellen

    Kofi houdt graag contact en spreekt vaak met zijn familie. Hij belt zijn moeder elke dag omdat hij momenteel niet naar Ghana kan reizen. ‘Toen ik mama vertelde over het VUB Caroline Pauwels Noodfonds was ze zo blij en dankbaar’, zegt Kofi. Hij deelt zijn verhaal met plezier zodat iedereen hoort over de positieve impact van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds. ‘Da’s solidariteit ten top. Dit helpt écht om ons diploma te behalen en later iets terug te doen voor de samenleving. Ik zal dit nooit vergeten.’

    *Kofi is een schuilnaam om de privacy van de student te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  12. George (26): ‘Ik leende een fiets om voor Uber te rijden.’

    Student George*, 26 jaar, vertelt hoe hij probeert om rond te komen en hoe het VUB Caroline Pauwels Noodfonds hem hielp om de huur te betalen.

    Dromen van een eigen bedrijf in Gambia

    George is een student van 26 uit Gambia, in West-Afrika. Hij studeert bedrijfseconomie aan de VUB en zit in zijn tweede jaar. Daarvoor studeerde hij aan zijn universiteit in Gambia terwijl zijn broer al een masteropleiding volgde in België aan de VUB. ‘Enkele docenten van de VUB kwamen naar mijn universiteit in Gambia en via mijn broer kwam ik in contact met hen en raakte ik geïnspireerd om te studeren aan de VUB. Daarom stelde ik me kandidaat en mocht ik starten’, vertelt hij.

    Over twee jaar zal George afstuderen en wil hij eindelijk zijn kennis in de praktijk brengen. ‘Ik wil een masterprogramma afwerken, ervaring opdoen en dan naar huis gaan om een eigen transportbedrijf op te richten in Gambia’, zegt George. Maar die droom moest hij bijna opgeven…

    De eindjes aan elkaar knopen

    George woont in een studentenhome. In het begin kon zijn moeder zijn inschrijvingsgeld en huur nog betalen. Maar door de covid19 pandemie ging dat niet meer. Bovendien moest de vader van George met pensioen. George: ‘Mama moest vele monden voeden thuis. Ze kon niet veel verdienen door de coronacrisis.’ George moest dringend een job vinden om een beetje geld te verdienen zodat hij kon overleven.

    De fiets brengt eten op tafel

    Een vriend van George leende hem een fiets. ‘En toen solliciteerde ik als fietskoerier
    bij Uber. Dat is wat ik nu doe om de huur en mijn eten te betalen.’ Dat toont zijn
    ondernemingszin al vindt George zelf dat hij gewoon geen keuze heeft. ‘Ofwel fiets ik
    voor Uber ofwel blijf ik thuis en verdien ik niets’, besluit hij. Momenteel balanceert
    George tussen werken als fietskoerier en blokken voor zijn examens. Dat is geen
    eenvoudige combinatie.

    Broers helpen elkaar

    ‘Ik hoorde over het VUB Caroline Pauwels Noodfonds via mijn broer’, vertelt George,
    ‘en dus vroeg ik hulp aan.’ George kreeg een beurs voor zijn huur. Zijn familie hielp
    hem om zijn inschrijvingsgeld te betalen. Zonder die factuur te betalen, zou het
    moeilijk worden om examens af te leggen en af te studeren. Elke dinsdag gaan de
    broers naar de campus om een voedselpakket af te halen. Ze krijgen sap, rijst en fruit
    van de VUB. ‘Dat helpt me echt’, zegt hij, ‘en ik veronderstel dat er nog veel meer
    studenten in dezelfde situatie zitten maar door de coronamaatregelen en sociale
    afstand is het moeilijk om contact te houden met elkaar.’ Gelukkig belt hij af en toe
    met zijn moeder die samenleeft met zijn twee andere broers.

    Focus op de examens

    Op dit moment denkt George alleen maar aan zijn examens. ‘Dat is moeilijk’,
    zucht George, ‘maar ik ben dankbaar dat ik leef en ik doe tenminste iets aan mijn
    situatie. Ik kan naar buiten en mezelf een beetje vooruithelpen. Hopelijk wordt het
    snel weer beter...’

    *George is een schuilnaam om de privacy van de student te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  13. Angèle (24): ‘Al mijn spaargeld is erdoor.’

    Studente Angèle*, 24, legt uit hoe het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten haar heeft geholpen om te overleven en haar studies verder te zetten. 

    Ooit wil ik promoveren

    Angèle is net 24 geworden. Ze is afkomstig uit Rwanda en kwam naar Brussel in september 2020 voor haar masteropleiding. Haar droom? Ze wil een PhD behalen en is al jaren aan het studeren om ooit te kunnen doctoreren. Daarna zou ze graag als researcher aan de slag gaan in één van de vele onderzoeksgroepen aan de VUB in Brussel. Maar eerst wil Angèle uiteraard graag haar masterdiploma.

    Geld zoeken om naar België te komen

    Vooraleer je naar België kan komen als internationaal student, moet er iemand borg voor je staan. ‘In mijn geval was dat mijn schoonbroer’, legt Angèle uit, ‘Hij is de echtgenoot van mijn oudere zus en was de enige in de familie die mijn studiegeld kon betalen.’ Angèles schoonbroer werkte voor een privébedrijf in Rwanda. Maar die onderneming kon de salarissen van de medewerkers niet meer uitbetalen en moest besparen om de coronacrisis te overleven. Als gevolg had Angèle geen geld meer. ‘Ik overleefde gewoon op mijn spaargeld en dat kon niet heel lang blijven duren’, vertelt Angèle.

    Hoe kom je de volgende maand door?

    Angèle krijgt weinig financiële steun van haar familie in Rwanda. Zelfs als ze een beetje geld zouden kunnen missen, zou dat bijna waardeloos zijn na de omwisseling in euro’s. Angèle: ‘Ik wil mijn familie niet onder druk zetten, ze kennen mijn situatie, maar ik ken ook die van hen. Mijn vader is gepensioneerd dus hij kan me geen geld sturen…’ Daarom probeerde Angèle een studentenjob te vinden in Brussel maar de planning van haar lessen en practica liet dat niet toe: ze is elke dag bezig van ’s ochtends tot ’s avonds en er is geen tijd om er ook een job bij te nemen. Sinds de covid19 pandemie heeft ze geen spaargeld meer en geen extra inkomen.

    Steun via het Noodfonds

    Angèle ging hulp zoeken bij de VUB en kwam zo in contact met het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten. Ze vroeg steun aan en kreeg al snel contact met het team van de VUB. Daarna kreeg ze een beurs kon ze blijven studeren. ‘Ik vroeg heel concreet om twee maanden leefgeld om februari en maart door te komen en dat lukte ook. Sinds april kan ik ook elke dinsdag een voedselpakket afhalen op de VUB. Dat is een grote hulp’, legt Angèle uit.

    Niemand weet ervan

    Angèle woont in een studentenhuis van de VUB samen met een vriend uit Rwanda. Dat is de enige persoon die haar moeilijke situatie kent. Angèle: ‘Het is heel stresserend want je kan niet goed studeren als je je afvraagt hoe je de volgende maand moet overleven. Het maakte me heel nerveus; ik piekerde voortdurend en ik wilde mijn familie er niet mee belasten.’

    Dankzij de steun die Angèle kreeg van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds kon ze zich opnieuw concentreren op haar studies. Zonder die hulp zou ze gestopt zijn. Angèle vertelt dat het team van de VUB heel gedreven was om haar te helpen en dat ze erop aandrongen om contact te nemen als ze nog iets nodig had: ‘Dat was zo fijn, ik verwachtte echt niet zoveel hulp maar ik kreeg het wel en ik ben er heel blij mee.’

    *Angèle is a schuilnaam om de privacy van de studente te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  14. James (25): ‘Ik had alles gepland. Behalve covid19.’

    Student James*, 25, vertelt hoe de covid19-pandemie hem financieel treft en hoe het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten hem helpt.

    Geld vinden om dromen te financieren 

    James is 25 en een slimme ingenieursstudent uit India. In 2019 kwam hij naar België om zijn Master in ingenieurswetenschappen te behalen. Voor hij naar België kwam, had hij al een Bachelor op zak in India en was hij daar aan het werk om geld te verdienen waarmee hij zijn studies in het buitenland kon financieren. Hij wist dat de VUB een hooggeplaatste universiteit was en dat hij het inschrijvingsgeld kon betalen. Ondertussen heeft James bijna zijn tweede jaar aan de VUB afgerond. Maar dat is zo ongeveer het enige dat volgens plan liep…

    Geen job

    De familie van James komt uit de lagere middenklasse in India. Zijn gezin heeft niet de middelen om zijn opleiding te betalen waardoor hij moest lenen om zijn eerste jaar te financieren. Studentenjobs zijn zeer schaars in India omdat de reguliere tewerkstelling al beperkt is. Daarom was hij van plan om hier in België zijn studies te combineren met een studentenjob in Brussel. Alles was netjes voorbereid: ‘Eerst nam ik een lening bij de bank. Het lukte me zelfs om enkele kosten te schrappen waardoor ik een beetje reserve had voor het volgende jaar. Mijn vrienden hebben me geholpen om het laatste geld samen te leggen voor een nieuw jaar aan de universiteit.’ Het gevolg was dat James schulden moest afbetalen aan de bank, zijn vrienden en zijn familie in India. Toen brak covid19 uit… James vond geen studentenjob meer waarmee hij zijn maandelijkse aflossingen kon betalen.

    Gemiste stagekansen

    ‘Verleden jaar wilde ik stage lopen in Duitsland. Maar op dat moment woekerde de covid19-pandemie in alle hevigheid. Daardoor was reizen buiten België beperkt en was ik gedwongen om mijn stage te weigeren’, vertelt James teleurgesteld. Het bleek moeilijk om in België een andere stageplaats te vinden voor hem omdat de meeste bedrijven verwachten dat hun stagiaires Frans of Nederlands spreken.

    Spaargeld voor ziekenhuisfacturen

    Maar het ergste moest nog komen. ‘In september kreeg mijn vader covid19. Dat was meteen erg serieus, hij zag echt af en ik mocht niet terugkeren naar India vanwege de reisbeperkingen’, legt James uit. Tot overmaat van ramp kon het gezin de ziekenhuiskosten niet betalen omdat ze zich geen ziekteverzekering kunnen veroorloven. Die verzorging bleek een onhaalbare uitgave voor de familie van James. Ze moesten er al hun spaargeld voor gebruiken. Geld dat bedoeld was om de studies van James te betalen.

    De VUB helpt

    De situatie is sowieso moeilijk voor internationale studenten. James was de eerste van zijn hele familie die naar het buitenland ging. Zijn start aan de VUB was dus een compleet nieuwe ervaring voor hem. Via de universiteit kreeg hij informatie over het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten en vroeg hij hulp aan. Tijdens een persoonlijk gesprek kon James zijn hele verhaal doen. ‘De steun die ik krijg van de universiteit is heel bijzonder en ik ervaar dit als een echte duw in de rug’, zegt James, ‘Verleden maand belden ze ook even om te polsen hoe het met me ging, dat vond ik ook fijn. Het helpt dat we ons hart kunnen luchten en dat ze ook echt naar ons luisteren.’

    Sociale afstand wordt isolement

    Tijdens het eerste semester mochten studenten naar de campussen gaan. Maar toen de lockdown begon, veranderde alles. Studenten raakten vast in hun homes en voor internationale studenten werd persoonlijk contact nog moeilijker zonder kennis van het Nederlands of het Frans. James legt uit: ‘Tijdens de studie en de lessen praten we zelden over persoonlijke dingen. Maar een paar vrienden kennen mijn situatie omdat ik hen om geld had gevraagd.’ Eén van die vrienden kreeg van James ook het advies om de steun van het Noodfonds aan te vragen. Hij zei haar dat ze niet bang moest zijn om hulp te vragen aan de VUB. ‘Dit is echt een geweldig initiatief van de VUB. Zonder die steun zou ik moeten stoppen met mijn opleiding. Nu wil ik graag Nederlands leren en dan solliciteer ik voor een job in België of in Nederland’, besluit James.

    *James is een schuilnaam om de privacy van de student te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  15. Willem (23): ‘Sinds mijn achttiende moet ik het alleen doen.’

    Student Willem*, 23 jaar, vertelt hoe hij dankzij de steun van het VUB Caroline Pauwels Noodfonds kan rondkomen en zijn diploma behalen.

    Al jong op eigen benen

    Willem is 23 jaar en schakelstudent aan de VUB. Hij wil een Masterdiploma in de Bedrijfskunde behalen. Maar Willem vertrekt niet op hetzelfde punt als andere studenten. Willem moet noodgedwongen zijn eigen boontjes doppen. Toen hij negen was, verloor hij zijn vader na een ongeval. Daarna trok hij met zijn moeder naar Indonesië waar hij zijn secundair diploma haalde. Op zijn achttiende keerde hij terug naar België om verder te studeren. Zijn moeder bleef in Indonesië. Drie jaar later overleed zij aan kanker toen Willem in Gent studeerde. Sindsdien staat hij er financieel en emotioneel alleen voor. Willem: ‘Tussen de diagnose en haar dood gingen hooguit twee maanden voorbij. Alles ging zo snel. Dat was een heel moeilijke periode tijdens mijn tweede jaar hoger onderwijs in Gent. Maar, op een rare manier motiveerde het mij ook. Twee jaar na haar overlijden, zit ik volop in het rouwproces.’

    Altijd alleen thuiskomen

    Corona heeft het studentenleven op een laag pitje gezet. Willem was hooguit drie keer op de VUB-campus en mist het sociaal contact en de interactie met zijn medestudenten en professoren. Maar aan zee heeft Willem zijn roots teruggevonden. Daar heeft hij een sterke vriendenkring waardoor hij zich minder eenzaam voelt. ‘Maar ’s avonds kom ik altijd alleen thuis’, zegt hij. Het contact met zijn oudere broers en zus is beperkt. Sinds de dood van hun moeder kiezen de kinderen elk hun eigen weg om het verlies te verwerken. Voor Willem was zijn relatie een grote steun maar afgelopen zomer gingen hij en zijn vriendin uit elkaar. Ook dat was een klap. ‘Alles bij elkaar was dit het moeilijkste jaar uit mijn leven’, besluit Willem.

    Studeren én werken om te overleven

    Tijdens de zomers werkt Willem meestal enkele maanden non-stop om zo voldoende geld te verdienen voor een heel academiejaar leven en studeren. Zo slaagt hij erin om een kleine reserve op te bouwen. De VUB biedt hem een verlaagd inschrijvingsgeld en enkele beurzen ter ondersteuning via het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten. ‘Ik vond alle info op de site van de VUB en heb toen een afspraak gemaakt omdat er zoveel verschillende mogelijkheden waren en mijn situatie zo ingewikkeld. Ik kreeg direct contact met een medewerker van de VUB en dankzij persoonlijk advies en begeleiding hebben ze mij de juiste ondersteuning geboden’, vertelt Willem. Samen met zijn studietoelage en de hulp via het sociaal huis van zijn gemeente kan het net de eindjes aan elkaar knopen. ‘Dankzij de VUB kan ik voltijds studeren en moet ik mijn studietijd niet opofferen om te werken voor een inkomen’, zegt Willem.

    Psychisch versterken

    Willems persoonlijke situatie, de coronacrisis, de lockdown en het afstandsonderwijs hebben hem ook mentaal geraakt. Na consultatie van enkele artsen heeft hij een reflex statuut gekregen. Daardoor krijgt hij meer tijd voor zijn examens en kan hij de druk beter verdelen. Bovendien krijgt Willem ook psychologische ondersteuning via de VUB om hem te helpen in zijn verkort traject. Vooruitkijken lukt voorlopig niet. Willem: ‘Ik bekijk het dag per dag. Mijn concentratie moet terugkeren. Mijn mentale gezondheid moet terugkeren. Ik wil uit die vicieuze cirkel geraken. Pas dan kan ik naar de toekomst kijken. Maar het is zeker mijn bedoeling om mijn studies tot een goed einde te brengen. Ik ben perfectionistisch en wil alles netjes gedaan krijgen zoals het moet. Het is nu alleen een moeilijke periode geweest. Misschien duurt het daardoor allemaal wat langer dan het normaal traject maar ik heb dat nu een plaats gegeven: het kan ook gewoon niet anders.’

    Naast de emotionele impact van de gebeurtenissen in Willems leven vergt het organiseren van hulp ook veel hem. Je moet constant overal achteraanlopen. Studietoelages aanvragen. Hulp zoeken en vinden. Artsen consulteren. Papierwerk regelen. ’Da’s enorm veel werk en als student moet ik daar ook mee bezig zijn, examens of niet, vakantie of niet, Kerst of niet…’, zucht Willem.

    Alles wordt beter

    Willem wil andere studenten helpen met zijn verhaal: ‘Als je geen motivatie hebt of je ziet geen reden om verder te doen, moet je toch volhouden en het dag per dag bekijken want problemen zijn niet permanent.’ Niet opgeven, ook als het moeilijk gaat. Na zijn studies wil hij graag een eigen bedrijf starten. Zijn vader startte ooit als ondernemer in de mode. Dat drijft Willem om hetzelfde pad te volgen. ‘Je moet je tijd nemen, geloven in jezelf en het positief blijven bekijken’, besluit hij.

    *Willem is een schuilnaam om de privacy van de student te beschermen.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

  16. Podcast met VUB-historicus Benoît Henriet: Hoe moet België omgaan met haar koloniale verleden?

    VUB-historicus Professor Benoît Henriet, gespecialiseerd in Belgische koloniale geschiedenis, droeg onlangs bij aan een podcast van de Universiteit van Vlaanderen. Daarin heeft hij het over het Belgische koloniale verleden. Je kan die podcast hier beluisteren

    Het belgisch koloniaal verleden blijft de gemoederen beroeren. Kan België ooit goedmaken wat het Congo heeft aangedaan? En heeft België de Congolezen ook wat goeds bijgebracht? Benoît Henriet wil als historicus geen rechter over het verleden zijn, maar hij wil het verleden in al haar complexiteit helpen uitleggen. “Want de overlevering van deze geschiedenis, is van cruciaal belang om ook het heden beter te begrijpen.”


    Over Benoît Henriet

    Voor Benoît Henriet, nu docent Geschiedenis aan de Vrije Universiteit Brussel, was het een lange zoektocht. Als kind was hij gek op het verleden en gefascineerd door het Oude Egypte. Maar toen de tiener in hem naar boven kwam had die andere, “coolere” plannen voor zijn toekomst. Na niet-geslaagde pogingen om een diploma Romaanse Taal- en Letterkunde en later Beeldhouwwerk te behalen, koos hij voor de opleiding Geschiedenis. Daar heeft hij zijn grote interesse voor het koloniale en postkoloniale verleden van Centraal-Afrika ontdekt. "Als ik een Nobelprijs zou mogen uitdelen, zou ik die geven aan de volkeren die vandaag nog steeds moeten vechten tegen kolonialisme en apartheid. De vijfjarige Benoît die zijn droomcarrière in vervulling ziet gaan, zit nu instemmend te knikken.

    (Bron: https://www.universiteitvanvlaanderen.be/podcast/hoe-moet-belgie-omgaan-...)

     

  17. €225.000 steun aan studenten via Caroline Pauwels Noodfonds

    1 jaar VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten

    Begin dit academiejaar lanceerde rector Caroline Pauwels het Noodfonds voor studenten. Hiermee wil zij financiële, materiële, sociale en psychologische steun bieden voor studenten in nood. Want ruim 1 op 5 van alle VUB-studenten moet noodgedwongen rekenen op bijkomende steun.

    ‘Als studenten het moeilijk krijgen dan volstaan talent, inzet en toewijding niet om een diploma te behalen’, vertelt rector Pauwels. ‘De missie van mijn Noodfonds is om gelijke onderwijskansen te waarborgen. Want zo maken we onze samenleving weerbaarder en inclusiever.’

    Al snel na het startschot tijdens de academische opening schoot de VUB-gemeenschap het Noodfonds van de rector te hulp. In minder dan een jaar tijd werd er dankzij de inspanningen van de VUB Foundation en de genereuze steun van maar liefst 1.450 alumni, medewerkers, sympathisanten en bedrijven €225.000 ingezameld. De rector bedankt alle gulle donateurs in onderstaande video:

     

     

    Studenten getuigen

    Maar nog belangrijker dan deze cijfers, zijn de studenten en hun verhalen die erachter schuilen. 6 studenten die hun studies kunnen voortzetten dankzij financiële steun van het Noodfonds, doen hun verhaal om meer donateurs te overtuigen en zo hun medestudenten te helpen.

    Deze pakkende getuigenissen lees je op de website van het Noodfonds en op VUBToday. Om de privacy van onze studenten te respecteren, veranderden we hun namen. 

    -    Willem (23): ‘Sinds mijn achttiende moet ik het alleen doen.’
    -    James (25): ‘Ik had alles gepland. Behalve covid19.’
    -    Angèle (24): ‘Al mijn spaargeld is erdoor.’
    -    George (26): 'Ik leende een fiets om voor Uber te rijden.'
    -    Kofi (24): 'Het voetbal stopte en mijn inkomen dus ook.’
    -    Fernando (25): ‘Ik heb dikwijls aan opgeven gedacht.’

    ‘Ons doel is ambitieus maar ook simpel’, zegt VUB Foundation medewerker Erkut Gultekin: ‘Zoveel mogelijk fondsen werven om zoveel mogelijk studenten te helpen. We laten niemand achter. En daarom de leuze die als rode draad loopt door deze campagne: #LeaveNoOneBehind.

    Ook geraakt door dit verhaal? 

    Steun dan het VUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studentenVUB Caroline Pauwels Noodfonds voor studenten met een gift op het rekeningnummer BE51 0013 6779 3562 van de VUB met vrije mededeling GIFTFO7. Giften vanaf €40 zijn fiscaal aftrekbaar. Online schenken? Dat kan via deze webpagina.

    VUB-student en steun nodig? 

    Hier vind je het VUB-ondersteuningsaanbod: 
    https://student.vub.be/leave-no-one-behind  

    Over VUB Foundation

    De VUB Foundation werft filantropische fondsen bij bedrijven, organisaties en particulieren. Het beleid van de fondsenwervende dienst van de VUB steunt op de overtuiging dat elke filantropische gift maatschappelijke return krijgt.

    Wat u geeft aan de VUB krijgt u terug: www.vubfoundation.be.
     

  18. eTheRNA en VUB breiden strategische samenwerking uit om mRNA-producten van de tweede generatie te ontwerpen met TetraMix®

    Voortbouwen op de adjuvante TriMix®-technologie met bewezen werking om een ‘boost’ te geven aan de activering van dendritische cellen

     eTheRNA immunotherapies NV (‘eTheRNA’, Niel, België), is een onderneming met immunotherapieën op basis van mRNA in een klinisch stadium, die worden ontwikkeld voor de behandeling van kanker en infectieziekten. eTheRNA kondigt vandaag de uitbreiding van de strategische samenwerking met de Vrije Universiteit Brussel (VUB) aan, met de ondertekening van een exclusieve licentieovereenkomst voor TetraMix® , de nieuwe generatie van de adjuvante TriMix®-technology.

    De klinische veiligheid van TriMix werd aangetoond aan de hand van klinische en preklinische data. Deze data tonen ook aan dat TriMix de immuunrespons kan versterken bij meerdere ziektebeelden. Deze nieuwe licentie bouwt verder op de samenwerking tussen de VUB en eTheRNA op het vlak van de activering van dendritische cellen, gebaseerd op het onderzoek van het  Laboratorium voor Moleculaire en Cellulaire Therapie  (LMCT) van de VUB. In aanwezigheid van specifieke antigenen, gedragen dendritische cellen zich als modulatoren van de immuunrespons, waarbij ze het immuunsysteem aansturen om beoogde cellen aan te vallen door het activeren van een gerichte respons van CD4+ T-helpercellen en CD8+ cytotoxische T-cellen.

    “We hebben al aangetoond dat TriMix een gunstig veiligheidsprofiel heeft en hoge expressieniveaus van mRNA stimuleert,” zegt Steven Powell, CEO eThERNA. “TetraMix zal nu in onze programma’s worden geïntegreerd om mRNA-immunotherapieën van een nieuwe generatie te ontwikkelen, met een zelfs grotere doeltreffendheid en immunogeniciteit.”

    “De VUB wordt al tien jaar lang internationaal erkend voor haar onderzoek naar het gebruik van mRNA voor het aanschakelen van afweer tegen kankercellen, onderzoek van het LMCT, dat talrijke doorbraken realiseerde,” voegt Professor Dr. Karine Breckpot, directeur van het LMCT eraan toe. “De robuustheid en veelzijdigheid van TriMix als platform voor het stimuleren van de immuniteit, werd aangetoond voor een aantal klinische indicaties. We zijn blij om nu ook TetraMix te kunnen introduceren en we hebben er vertrouwen in dat deze nieuwe manier om immuniteit te activeren met TetraMix een precedent zal scheppen voor toekomstige immunotherapieën.”

    Breng en bezoek aan de webpagina met onze ‘Strategic Collaborations’ voor meer informatie over de andere partnerships van eTheRNA.

  19. Column Caroline Pauwels: 'Bouwen aan vertrouwen'

    Bij aannemer Joe kan je terecht voor het betere bouwwerk. De Amerikaanse president – vorige week nog in Brussel – heeft zijn geliefde slogan ook aan de G7 kunnen slijten: Build Back Better for the World. President Biden wil graag dat de westerse economieën hun duit in het zakje doen om arme en opkomende landen vooruit te helpen. En daarbij China met zijn zogeheten Nieuwe Zijderoute te dwarsbomen.

    Deze column verscheen eerder op tijd.be. Auteur: Caroline Pauwels, rector en professor communicatiewetenschappen aan de VUB.

    Ik weet uiteraard wel dat het om stratego op wereldschaal gaat. Op onze campus lopen genoeg collega’s rond om me dat haarfijn uit te leggen. Maar ondanks de geopolitieke motieven, blijf ik vinden dat Build Back Better niet alleen goed bekt, maar ook juist klinkt. Die drie woorden vatten de opdracht waar we met ons allen voor staan perfect samen. 

    Sinds maart vorig jaar hebben we alles uit de kast gehaald om niet alleen ons gezondheidssysteem, maar ook het bedrijfsleven, het onderwijs en tal van andere sectoren maximaal overeind te houden. Het kostte bloed, zweet en tranen. En het was niet overal mogelijk, denken we maar aan de ravage in de cultuursector en de horeca.

    Als we met Europa, de VS, Canada en Japan duurzaam willen heropbouwen, zullen we ook moeten bouwen aan het vertrouwen van de burgers in de instellingen.

    De dodentol van de pandemie blijft uiteraard het ergst – en we moesten er alles aan doen om erger te vermijden - maar nu de wetenschap de hemel heeft doen opklaren, zien we pas helder hoe onze samenleving eraan toe is. Laten we daarom van het momentum gebruik maken om niet alleen voorbij de pandemie te kijken, maar al wat al lang fundamenteel fout loopt in onze wereld eindelijk aan te pakken.

    De G7 wil multinationale ondernemingen meer belasten en dat is alvast een goede start. En als de wereldwijde investeringen in arme en opkomende landen gebeuren met respect voor milieu, klimaat en arbeidsvoorwaarden – waarmee de G7-landen het verschil met China willen maken -  dan klinkt dat hoopvol. Als we met Europa, de VS, Canada en Japan duurzaam willen heropbouwen, dan zullen we ook moeten bouwen aan het vertrouwen van de burgers in de instellingen.

    PFOS

    Dichter bij huis kan het beslist ook veel beter. Hoofdredacteur van deze krant Isabel Albers schrijft terecht dat het verontrustend is “dat ondanks al die reglementering en procedures het PFOS-schandaal rond 3M toch is kunnen gebeuren.” De overdreven focus op regels en reglementen mist geregeld zijn doel. Het is iets waar we als universiteit ook onder kreunen, maar vooral ons universitair ziekenhuis ondervindt dit elke dag aan den lijve. Mijn collega en CEO van het UZ Brussel Marc Noppen stelt dat de bureaucratie en complexiteit van ons land niet alleen de gezondheidszorg aantast, maar in volle coronacrisis ook mensenlevens heeft gekost. Marc benoemt de dingen en heeft er pas een bevlogen boek over geschreven, met de passende titel: ‘Gewoon anders. Een vurig pleidooi voor een ongewone gang van zaken’.

    Het is een paradox: nooit eerder waren er zo veel controlemechanismen om te voorkomen dat zaken fout lopen, tegelijk hebben velen van ons geen greintje vertrouwen meer in een goede afloop.

    Laten we duurzaam bouwen aan vertrouwen. Ook bij de burgers. Recent onderzoek van de VUB en de Koninklijke Militaire School toont aan dat desinformatiecampagnes het vertrouwen van de burger in het vaccin én van de consument in het economisch herstel wel degelijk hebben aangetast. Fake news fnuikt het vertrouwen en dat is verontrustend. Het is ook een paradox: nooit eerder waren er zoveel controlemechanismen om te voorkomen dat zaken fout lopen, en tegelijk hebben velen van ons geen greintje vertrouwen meer in een goede afloop.

    Hoger opgeleiden blijken dan weer wél vertrouwen te hebben in wetenschap en overheid. Ook hier zien we dat onderwijs de sleutel is, of toch een van de sleutels, willen we duurzaam bouwen aan vertrouwen. Wij zijn alvast klaar om na de zomer een nieuwe generatie eerstejaarsstudenten te verwelkomen. Op campussen waar niet alleen het gras, maar ook al de rest weer groen is. Eindelijk. Toch?

  20. Soapbox Science: vrouwelijke wetenschapsters gaan de straat op in Brussel

    VUB-wetenschapsters Ellen Roels en Inne Vanderkelen vertellen over hun onderzoek

    Op zaterdag 26 juni 2021, van 14u tot 17u, zullen twaalf vrouwelijke en niet-binaire wetenschappers in België vertellen over hun onderzoek tijdens het evenement Soapbox Science Brussels. Het Beursplein in Brussel vormt het decor van deze editie. Ellen Roels en Inne Vanderkelen zullen alvast van de partij zijn en vertegenwoordigen zo de kleuren van de VUB. 

    Soapbox Science is een wetenschappelijk outreach initiatief dat tot doel heeft de zichtbaarheid van vrouwen en niet-binaire personen in de wetenschap en hun onderzoek te bevorderen door hen de opportuniteit te geven om mensen op publieke plaatsen te bereiken. Soapbox Science-evenementen transformeren openbare ruimtes in discussiefora (naar het voorbeeld van de Speaker’s Corner in Hyde Park) waar vrouwelijke (iedereen die zich als vrouw identificeert) en niet-binaire wetenschappers op hun “zeepkisten” over hun onderzoek kunnen praten met de voorbijgangers.

    Lees meer